จนวันหนึ่ง ... ถ้าเราสูญเสียคน ๆ นั้นไป
เราก็อาจจะรู้สึกเสียใจบ้าง
เราอาจจะต้องการเรียกร้อง ให้มาเหมือนเดิม
หรือบางที เราก็อาจจะรู้สึกว่าดีใจ
ที่ได้มีชีวิต ที่ปราศจากความรำคาญ

แต่ ... จะมีใครที่เคยรู้สึกถึง
ความรู้สึกของคนที่เป็นผู้ให้ ๆ เราทุกสิ่งทุกอย่าง
บางทีสิ่งที่เขาทำอยู่ อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณรำคาญ
แต่เขาทำไปเพราะ ... เขารักคุณจริง ๆ
เหมือนความรักของพ่อแม่...
เหมือนความรัก ของญาติผู้ใหญ่ของคุณ
เหมือนความรักของใครอีกหลายคน ที่ให้คุณด้วยความจริงใจ

คุณเคยคิดว่า ... สิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม
คุณเคยคิดว่า ... คุณดูแลพวกเขาดีพอหรือยัง
คุณให้ความสำคัญกับคน-ถูกคนหรือเปล่า
คุณให้ความสำคัญกับคนที่ให้วัตถุคุณ
มากกว่าคนที่ให้ความรู้สึกที่ดี กับคุณหรือเปล่า
สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตา แต่ต้องมองด้วยหัวใจ
แต่เรามักไม่มีเวลาพอ ที่จะใช้หัวใจมอง

เรามองอะไรแค่ฉาบฉวย ... แล้วก็ตัดสิน
เรามองดูความรวยความจนของคน ที่สิ่งของที่เขาใช้
เรามองความดีของคน ตรงที่เขาแสดงให้เราเห็น
เรามองอะไรหลายอย่าง ด้วยตา
แล้วเราก็ตัดสินคน เพียงแค่เวลาไม่เกิน 5 นาที
เราต้องสูญเสียมิตรที่ดีไป เพียงเพราะเราอ้างว่า ... ไม่มีเวลา
เราไม่มีเวลา ก็ต่อเมื่อเราไม่สนใจ
เราไม่ให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น ต่อคน ๆ นั้น

แต่ถ้าลองมองย้อนดู
ทำไมเราถึงมีเวลาทำอะไรมากมาย ในแต่ละวัน
เพราะเราให้ความสนใจ ให้ความสำคัญ
ทำไมคุณไม่ลองให้ความสำคัญ กับสิ่งที่คุณลืมไป
กับคนที่หวังดีกับคุณ แต่คุณไม่เคยมอง